Oblicz informacyjnie odprawę z ustawy o zwolnieniach grupowych i sprawdź limit na 2026 rok.
Odprawa z ustawy o zwolnieniach grupowych (2003). Przysługuje, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 20 osób, a przyczyna zwolnienia leży po stronie pracodawcy — przy zwolnieniu indywidualnym musi to być przyczyna WYŁĄCZNA. Limit to 15-krotność minimalnego wynagrodzenia obowiązującego W DNIU rozwiązania umowy (2026: 4 806 zł → 72 090 zł). Podstawę liczy się jak ekwiwalent za urlop, więc może różnić się od pensji z umowy. Odprawa podlega PIT, ale jest zwolniona ze składek ZUS.
Liczba pensji zależy od stażu u tego pracodawcy: jedna poniżej 2 lat, dwie od 2 do 8 lat i trzy powyżej 8 lat.
Podstawę wpisuje się w wysokości ustalanej jak ekwiwalent za urlop, a wynik nie może przekroczyć 15-krotności płacy minimalnej z dnia rozwiązania umowy.
Co do zasady pracodawca musi zatrudniać co najmniej 20 osób, a przyczyna rozwiązania umowy musi leżeć po jego stronie.
Jedną pensję przy stażu poniżej 2 lat, dwie przy stażu od 2 do 8 lat i trzy przy stażu powyżej 8 lat.
Limit wynosi 72 090 zł, czyli 15-krotność minimalnego wynagrodzenia 4 806 zł obowiązującego w dniu rozwiązania umowy.
Odprawa z ustawy o zwolnieniach grupowych to świadczenie ustawowe, nie gest dobrej woli pracodawcy. Jej wysokość zależy wyłącznie od stażu u tego pracodawcy: 1 miesięczne wynagrodzenie przy stażu poniżej 2 lat, 2 pensje przy stażu od 2 do 8 lat i 3 pensje powyżej 8 lat. Kalkulator powyżej stosuje ten podział oraz ustawowy limit.
Limit to 15-krotność minimalnego wynagrodzenia, czyli w 2026 r. 72 090 zł (15 × 4 806 zł). Ważny szczegół prawny, który wiele poradników podaje błędnie: liczy się minimalne wynagrodzenie obowiązujące w dniu rozwiązania stosunku pracy, a nie z grudnia poprzedniego roku — ta druga zasada pochodzi z uchylonej ustawy z 1989 r.
Staż 5 lat, pensja 6 000 zł: należą się 2 pensje = 12 000 zł. Staż 10 lat, pensja 8 000 zł: 3 pensje = 24 000 zł. Staż 10 lat, pensja 30 000 zł: 3 pensje dałyby 90 000 zł, ale limit obcina wypłatę do 72 090 zł — przy wysokich zarobkach to realna różnica prawie 18 tysięcy.
Najczęstszy spór nie dotyczy kwoty, tylko przyczyny zwolnienia: przy zwolnieniu indywidualnym pracodawca bywa skłonny wpisać w wypowiedzeniu również powód po stronie pracownika, bo wtedy odprawa nie przysługuje. Dlatego treść wypowiedzenia jest kluczowa — przeczytaj ją, zanim cokolwiek podpiszesz, i nie zgadzaj się na formułę, która nie odpowiada faktom.
Odprawę wypłaca się w dniu rozwiązania umowy, razem z ostatnim wynagrodzeniem i ekwiwalentem za urlop. Jeśli nie wpłynie, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie, a bezpłatną drogą jest skarga do Państwowej Inspekcji Pracy; sprawę można też skierować do sądu pracy, gdzie pracownik jest zwolniony z opłaty sądowej przy wartości sporu do 50 000 zł. Roszczenia ze stosunku pracy przedawniają się po 3 latach — czasu jest sporo, ale im szybciej poprosisz o pisemne wyliczenie, tym łatwiej o dowody.
Jeśli spełnione są przesłanki ustawy (co najmniej 20 pracowników, przyczyna po stronie pracodawcy), odprawa jest obowiązkowa — to nie jest kwestia negocjacji. Odmowę można kwestionować przed sądem pracy; wcześniej warto zgłosić sprawę do Państwowej Inspekcji Pracy.
Nie — tylko okres zatrudnienia u tego pracodawcy (wliczając poprzednika przy przejściu zakładu pracy). To inna zasada niż przy wymiarze urlopu, gdzie liczy się staż ogólny i nauka.
Odprawa przysługuje także wtedy, o ile porozumienie zawarto z inicjatywy pracodawcy i z przyczyn jego dotyczących. Kluczowe jest, co zapisano w dokumencie jako powód — dlatego treść porozumienia warto przeczytać uważnie przed podpisem.